Zamek w Kórniku przez ponad sześć stuleci zmieniał właścicieli i wygląd, ale przetrwał wojny w całości. Dziś jego architektura i zgromadzone zbiory opowiadają o kolejnych etapach historii rezydencji: od gotyckiej warowni po neogotycki zamek.

Co wiadomo o początkach zamku?

Najstarszym znanym pisemnym świadectwem dotyczącym budowli jest zapis z 31 października 1426 roku. W księdze konsystorskiej odnotowano wtedy porozumienie dotyczące ukończenia prac budowlanych. Odkryte pozostałości drewnianych fundamentów wskazują jednak, że początki założenia mogą być starsze i sięgać 1419 roku.

Pierwszą siedzibę wzniesiono w XV wieku dla rodu Górków. Była gotycką twierdzą, której wygląd zmieniał się w kolejnych epokach wraz ze zmianami właścicieli.

Rezydencja i jej zbiory

Barokowa przebudowa nadała zamkowi charakter siedziby magnackiej; z tym okresem wiąże się legenda Białej Damy. W XIX wieku Działyńscy ukształtowali rezydencję w stylu neogotyckim. Stworzyli również bibliotekę i zgromadzili w niej cenne zbiory, dzięki którym historię zamku można poznawać nie tylko poprzez jego architekturę.

Ostatnim właścicielem majątku był Władysław Zamoyski, który przekazał go Narodowi Polskiemu. Zachowany w całości zamek należy dziś do najstarszych nieprzerwanie istniejących zamków Wielkopolski.

Źródło: facebook.com/Poznan.travel